Talmud do Bawa batra 3:8

אֵין עוֹשִׂין חָלָל תַּחַת רְשׁוּת הָרַבִּים, בּוֹרוֹת שִׁיחִין וּמְעָרוֹת. רַבִּי אֱלִיעֶזֶר מַתִּיר כְּדֵי שֶׁתְּהֵא עֲגָלָה מְהַלֶּכֶת וּטְעוּנָה אֲבָנִים. אֵין מוֹצִיאִין זִיזִין וּגְזֻזְטְרָאוֹת לִרְשׁוּת הָרַבִּים, אֶלָּא אִם רָצָה כּוֹנֵס לְתוֹךְ שֶׁלּוֹ וּמוֹצִיא. לָקַח חָצֵר וּבָהּ זִיזִין וּגְזֻזְטְרָאוֹת, הֲרֵי זוֹ בְחֶזְקָתָהּ:

Nie można zrobić ubytku w domenie publicznej: boroth, shichin i ma'aroth (patrz 2: 1) [nawet jeśli wziął na siebie wszystkie wynikające z tego szkody. Bo ludzie nie chcą ponosić szkody i dochodzić odszkodowania. R. Eliezer na to zezwala [o ile dobrze ją przykryje], tak aby wagon z kamieniami mógł po nim przejechać [i nie obawiamy się, że przykrycie z czasem ustąpi. Halacha nie jest zgodna z R. Eliezerem]. Małe tablice i duże belki nie są wyrzucane na zewnątrz do domeny publicznej [aby przechodnie się o nie nie potknęli]. Ale jeśli ktoś chce, może wrócić do swojej domeny [odpowiadającej im długości] i dokonać ich projekcji. Jeśli kupił dziedziniec zawierający deski i belki, pozostaną one w swoim poprzednim stanie. [Argumentujemy za kupującym i zakładamy, że sprzedawca przeniósł ich do swojej domeny.]

Poznaj talmud do Bawa batra 3:8. Pogłębiony komentarz i analiza z klasycznych źródeł żydowskich.